Komornicy

** 7 CUDÓW ŚWIATA **

Zacznijmy jednak od wyjaśnienia pojęcia CUD W świetle encyklopedycznym jest to zjawisko paranormalne lub zdarzenie z różnych przyczyn nieposiadające wiarygodnego, naukowego wytłumaczenia, w kontekście religijnym przypisywane interwencji istot nadprzyrodzonych lub nadprzyrodzonej mocy. Grupa KOMORNICY postara się przekonać Was, że niekoniecznie to prawda :)

**Skąd ta lista? Dlaczego 7 cudów a nie 8 ???**

W starożytności wielokrotnie zestawiano listy wskazujące subiektywnie na najdoskonalsze osiągnięcia ówczesnej architektury i sztuki. Najstarszą zachowana listę, która obejmowała siedem obiektów, zestawił najprawdopodobniej w III w. p.n.e. grecki poeta zamieszkujący Aleksandrię - Kallimach z Cyreny. Sama liczba siedem uznawana była w starożytnym świecie greckim symbol doskonałości. O wpisaniu na listę decydowały m. in. niezwykłość zastosowanych rozwiązań technicznych, rozmiary, przymioty estetyczne, wzniesienie się twórców ponad ówczesne kanony artystyczne bądź technologiczne.

** PIRAMIDA CHEOPSA **

Największa i najbardziej tajemnicza piramida w kompleksie piramid w Gizie nosi imię Cheopsa (Chufu, Khufu). Piramida Cheopsa jest jedynym dobrze zachowanym cudem świata. Została wzniesiona w XXVI wieku p.n.e. Pierwotna długość boku podstawy wynosiła 230 m, wysokość 146,6 m, kąt nachylenia ścian 51 stopni i 50 sekund. Ściany piramidy Cheopsa były obłożone licówką z polerowanego białego wapienia, a wierzchołek czarnym diorytem. Rdzeń piramidy wzniesiono z ciosów miejscowego wapienia. Piramida Cheopsa składa się z 2,5 miliona bloków kamiennych, o łącznej wadze 6 miliona ton. Waga jednego bloku wynosiła od 3 do 80 ton (według Jeana Suchy'ego i Chantala Cinquina nawet do 390 ton !).



Wejście do piramidy znajduje się pośrodku ściany północnej, na wysokości 20 m i prowadzi do stromego korytarza, na przedłużeniu którego wykuto w skale pod piramidą komorę grobów, której nigdy nie wykończono. Po zaniechaniu w niej prac, wybudowano nieopodal wejścia inny pasaż skośnie wznoszący się w górę, który następnie przechodził w poziomy korytarz wiodący do drugiej komory, również prawdopodobnie nigdy nie używanej. W trzecim stadium prac na przedłużeniu skośnego pasażu wybudowano wielką galerię o długości 47 metrów i wysokości 8,5 metrów, o ścianach z pięknie wypolerowanych bloków wapiennych, zakończoną poziomym przedsionkiem wyłożonym granitem, prowadzącym do granitowej komory właściwej, nad którą umieszczono konstrukcję składającą się z pięciu komór odciążających. Do komory tej prowadzą skośne szyby wentylacyjne.



Legenda:

A - Wejście główne B - Komnata królowej C - Komnata króla D - Korytarz E - Tunele wychodzące w stronę świętych gwiazd dla Egipcjan F - Komnata nad komnatą królewską G - Tunel wykopany prawdopodobnie przez złodziei H - Ślepy tunel I - Fałszywa komnata dla oszukania złodziei

Przez blisko 3,5 tysiąca lat prawdopodobnie nikt nie wszedł do piramidy, ponieważ Egipcjanie bali się klątwy. Pierwszym śmiałkiem był prawdopodobnie Abd Allah al-Ma'mun, jednak nie znalazł tak jak sądził skarbów. W 1168 roku Arabowie zniszczyli część Kairu, aby nie oddać miasta Chrześcijanom. Odbudowując Kair odrywali z piramidy płyty wapienne i budowali z nich mieszkania. Nie oszczędzono również wierzchołka budowli i najwyższych partii, w związku z tym obecnie Piramida Cheopsa liczy 137 metrów.

** WISZĄCE OGRODY SEMIRAMIDY **

Zespół ogrodów pałacowych zbudowanych najprawdopodobniej w VI w. p.n.e na polecenie króla Babilonii Nabuchodonozora II dla królowej Semiramidy. Rekonstrukcje ogrodów opierają się jedynie na opisach Starbona i Diodora Sycylijskiego, zatem na temat ich faktycznego wyglądu badacze snują jedynie mniej lub bardziej hipotetyczne rozważania. powszechnie przyjmuje się, że ogrody założone były na wysoko położonych tarasach pałacowych, także ich roślinność była widoczna już zza murów miejskich. Badania archeologiczne, prowadzone na terenie pozostałości pałacu Nabuchodonozora II nie pozwoliły na pewne potwierdzenie istnienia tam ogrodów, a przesłanką wskazująca na możliwość ich istnienia są ogromne rozmiary założenia pałacowego.

**Posąg Zeusa w Olimpii**

Posąg był dziełem Fidiasza wykonanym w V w. Za współtwórców uważa się toreutę (metaloplastyka) Kolotesa oraz malarza Panajnosa. Posąg przedstawiał 13-metrowej wysokości Zeusa tronującego, dzierżącego w prawej dłoni statuetkę Nike, w lewej zaś berło. Na skroni boga spoczywał wieniec oliwny. Posąg wykonano techniką chryzelefantyny (złoto, kość słoniowa). Przetrwał najprawdopodobniej do 426 lub 475 r. n.e. Kształt posągu uwieczniono na licznych monetach greckich, skopiowali go również w mniejszej skali Rzymianie.



**Artemizjon w Efezie**

Świątynie Artemidy zaprojektowali i zbudowali w VI w. p.n.e Chersifron i Metagenes z Knossos. Budowla miała formę japońskiego dipterosu z odkryta cellą o wymiarach ok. 110m i 55m szerokości. Wewnątrz znajdował się posąg Artemidy wykonany techniką chryzelefantyny. Gmach przetrwał do 356 r. p.n.e., kiedy to podpalił ja szewc Herostrates, chcąc uzyskać wieczna sławę. świątynie odbudowano w IV w. p.n.e., lecz ponownie uległa zniszczeniu w III w. p.n.e. W XIX w. archeolodzy brytyjscy prowadzący badania na miejscu świątyni wywieźli wiele elementów architektonicznych do Londynu (British Museum).



** Kolos Rodyjski **

Dzieło Charesa z Lindos zbudowane w latach 292-280 p.n.e. u wejścia do portu Rodos lub na pobliskim wzniesieniu jako wotum dla boga Heliosa w podzięce za zwycięstwo odniesione w 304 r. p.n.e. przez Seleukosa I Nikatora nad Demetriuszem Poliorketesen. Wotum stanowił brązowy posag Heliosa o wysokości ok. 32m. Szacuje się, że posąg mógł ważyć ok. 70 ton. miał on najprawdopodobniej konstrukcje kratownicowa pokryta płatami blachy. Kolos runął w 224 r. p.n.e. podczas trzęsienia ziemi. Resztki posągu przetrwały do VII w. n.e., kiedy to zostały przetopione przez arabów.



** Mauzoleum w Halikarnasie **

Ogromny grobowiec królewski na planie prostokąta (25m na 35m) zniesiony na polecenie Artemizji, wdowy po władcy Karii Mauzolosie. Twórcami dzieła byli Pyteos i Satyros. Budowla powstała ok. 350 r. p.n.e i miała formę peripterosu na jońskim sokole. Całość osiągała najprawdopodobniej wysokość ok. 50m i zwieńczona była schodkowa piramidą z kwadrygą na szczycie. Ozdobny trójreliefowy fryz przedstawiający wyścigi kwadryg, wojnę z centaurami i wojnę z Amazonkami wykonali Skopas, Leochares, Bryaksis i Timteos. Budowla została rozebrana w XV w. n.e., a kamień przeznaczono na budowę murów zamku joannickiego. Część zdobień została przewieziona przez brytyjskich archeologów do british museum.



** Latarnia morska na Faros **

Latarnie zbudowaną w 279 r p.n.e. na polecenie Ptomeleusza I zaprojektował Sostratos z Knidos. Wskazywała ona drogę do Portus Magnus w Aleksandrii Egipskiej. Szacuje się, że latarnia miała 120-135m wysokości, jej światło wzmacniane wypolerowanymi metalowymi zwierciadłami było widoczne z ok. 50 km. W formie architektonicznej latarnia była trzykondygnacyjną wieżą, której dolna część miała przekrój kwadratu, część środkowa była ośmiokątna, a górna owalna lub okrągła. Całość zwieńczała wspierana na kolumnach kopuła ozdobiona dużym posągiem Posejdona. Latarnia stopniowo była niszczona przez sztormy i trzęsienia ziemi od II w. n.e. W IX w. dolną jej część przebudowywano na meczet, który uległ zniszczeniu w XIV w., a jego ruiny przebudowano na fort obronny. Ostatecznie fundamenty oryginalnej latarni trafiły do Muzeum Kairskiego. Mniejszą, istniejącą do dziś replikę latarni, zbudowano na polecenie Ptolemeusza II w Taposiris Magna. Zachowało się również wiele monet z jej wizerunkiem. Latarnia z Faros stała się wzorem dla wiele późniejszych latarni w Ostii i Rawenie. Sława latarni z Faros przetrwała zachowana w językach romańskich, w których dla określenia ogólnego latarni morskiej używa się słów //phare// (francuski) lub //faro// (włoski i hiszpański).



A teraz skecz kabaretu "Łowcy .B" pod tytułem "**7 CUDÓW ŚWIATA"**

media type="youtube" key="3dFqcpVDotc" width="425" height="350" align="center"

7 cudów świata według wikipedii.[|Klik :)]

//Informacje zaczerpnięte z:// //Historia, Vademecum Matura 2009, Operon// //Renata Antosik, Edyta Pustuła, Cezary Tulin//